​Op dit moment is er sprake van een groeiende groep kinderen/ jongeren die dagelijks sondevoeding toegediend krijgen, klinische behandeling gericht op de eetstoornis nodig hebben, maar niet in aanmerking komen voor een klinische opname in verband met de exclusiecriteria van instellingen vanwege afhankelijkheid van sonde. Soms is thuis wonen ook geen optie, waardoor deze groep kinderen/jongeren tussen wal en schip valt en niet de zorg kan ontvangen die zij wél nodig hebben.
 
Het ontbreken van een perspectief biedende behandeling is niet helpend, vergroot het risico op terugval in en/of verergering van anorexia en is tevens traumatiserend. Daarnaast is er een vergroot risico op terugval in en/of verergering van trauma, autisme en depressie. Hierdoor verslechteren de verander- mogelijkheden en vergroot dit het risico op overlijden.